Jak samodzielnie przygotować źródło pierwiastków śladowych?

Elementy śladowe, ze względu na małe zapotrzebowanie, odgrywają niezwykle ważną rolę w czynnościach życiowych istot żywych. Dzięki temu nie jest on ani spożywany, ani zaniedbywany, dlatego jest traktowany jako dodatek i dodawany do innych pasz. Powszechnie mieszane składniki obejmują witaminy, makroelementy, pierwiastki śladowe i niektóre dodatki farmaceutyczne. Wiele z tych składników jest chemicznie aktywnych i po reakcji zmniejszają lub tracą swoją pierwotną funkcję. Kolejność podawania wydaje się prosta, ale wiąże się z równomiernością mieszania, utrzymaniem aktywności składników i tym podobnymi. Dlatego bardzo ważna jest kompatybilność dodatków i kolejność podawania. W tym artykule przedstawiono pewne sugestie dotyczące przygotowania dodatków paszowych zawierających pierwiastki śladowe.

Główne punkty są następujące:

• Między pierwiastkami stałymi a pierwiastkami śladowymi

• Między związkami pierwiastków śladowych i witaminami

• Między pierwiastkami stałymi, pierwiastkami śladowymi i lekami

1. Między pierwiastkami stałymi a pierwiastkami śladowymi

Nadmiar wapnia może zmniejszać wchłanianie i wykorzystanie magnezu, żelaza, jodu, manganu i cynku. Duża zawartość fosforu może mieć wpływ na wchłanianie i wykorzystanie żelaza. Nadmiar potasu może zakłócać wchłanianie i metabolizm magnezu, dlatego nie zaleca się dodawania potasu do diety bogatej w potas. Gdy molibdenu jest za dużo, może to powodować niedobór miedzi, dlatego przy dodawaniu molibdenu należy zwrócić uwagę na działanie siarczanu miedzi. Istnieje antagonistyczne działanie pomiędzy molibdenem a cynkiem i należy zwrócić uwagę na jego stosowanie, aby zminimalizować straty.

2. Między związkami pierwiastków śladowych a witaminami

Ponieważ kationy żelaza, miedzi, manganu i innych są czynnikami kontaktowymi rozkładu witamin, zwłaszcza Fe 2+ i Cu 2+ mają najbardziej oczywisty wpływ na uszkodzenia oksydacyjne witamin A, D, E i B12. Wysoka zawartość wody, wysoka wilgotność otoczenia i światło. Efekt ten jest bardziej intensywny. Nie należy mieszać z nim witamin. Najlepiej jest przygotowywać, przetwarzać, pakować i przechowywać premiks z dodatkami witaminowymi i premiks z dodatkami pierwiastków śladowych oddzielnie, a następnie dodawać je oddzielnie podczas przygotowywania pełnowartościowej paszy. Jeśli robisz premiks kompozytowy tego i witamin, musisz podjąć kroki:

Wybierz surowce o wysokiej stabilności struktury chemicznej i ściśle kontroluj zawartość wody w surowcach, generalnie powinna być kontrolowana poniżej 5%. Pierwiastki śladowe są powlekane.

Zwiększ ilość nośnika i rozcieńczalnika, zmniejsz stężenie obu w premiksie, zmniejsz ryzyko bezpośredniego kontaktu, ogólnie rzecz biorąc, aby złożony premiks stanowił 1% -2% pełnej ceny paszy.

Przechowywać w niskiej temperaturze, w suchym i chronionym przed światłem oraz minimalizować czas przechowywania.

3. Między pierwiastkami stałymi, śladowymi i lekami

Roztwory wodne, takie jak wodorowęglan wapnia i proszek wapienny, mają odczyn zasadowy. Gdy pH > 8,5, antybiotyki takie jak penicylina, streptomycyna i oksytetracyklina mogą zostać zniszczone. Dlatego te dwa typy dodatki nie należy stosować jednocześnie. Dodatki zawierające siarkę, takie jak siarczan magnezu i siarczan wapnia, mogą nasilać toksyczność leków sulfonamidowych we krwi i powodować tiorowaną hemoglobinemię. Dlatego przy stosowaniu sulfonamidów nie można jednocześnie stosować dodatków zawierających siarkę.

Na powyższe należy zwrócić uwagę przy produkcji pasz zawierających pierwiastki śladowe. Hodowla zwierząt nigdy nie była łatwym zadaniem, podobnie jak mieszanie pasz. Tylko znając interakcję tych elementów możemy stworzyć bezpieczną paszę.