Synergizm i antagonizm między pierwiastkami śladowymi

Powszechnie wiadomo, że pierwiastki śladowe są ważne zarówno dla ludzi, jak i zwierząt. Chociaż pierwiastki śladowe zajmują bardzo małą część, nie można ignorować ich znaczenia. Niezależnie od tego, czy chodzi o wzrost i rozwój zwierząt, czy o metabolizm, w tym zapobieganie chorobom i poprawę wykorzystania paszy, odgrywa to bardzo ważną rolę. W przypadku braku niektórych pierwiastków śladowych będzie to miało niezwykle poważne konsekwencje dla zdrowia zwierząt i może nawet doprowadzić do śmierci zwierzęcia. Dlatego nie brakuje pasz zawierających pierwiastki śladowe. W tym artykule wyjaśnimy wiedzę na temat pasz zawierających pierwiastki śladowe.

Zawiera:

• Rola pierwiastków śladowych

• Konsekwencje braku pierwiastków śladowych

• Związek między pierwiastkami śladowymi.

Rola pierwiastków śladowych

Pierwiastki śladowe odgrywają w organizmie wiele ról. Same w sobie są elementami konstrukcyjnymi. Na przykład żelazo jest składnikiem hemoglobiny i mioglobiny, kobalt jest składnikiem witaminy B12, a jod jest składnikiem tyroksyny. Ponadto większość z nich to elementy protetyczne lub strukturalne ważnych enzymów w organizmie, które biorą udział w katalizowaniu różnych procesów metabolicznych w organizmie. Ich brak może zaburzyć prawidłowy metabolizm, co z kolei prowadzi do chorób i śmierci zwierząt. Na przykład żelazo jest składnikiem reduktazy cytochromu NADH, miedź jest składnikiem oksydazy cytochromu C, mangan jest aktywatorem różnych enzymów, takich jak arginaza, cynk jest składnikiem anhydrazy węglanowej, a selen jest glutationem. Składnik peroksydazy peptydowej lub tym podobne.

Konsekwencje ich braku

Brak tych pierwiastków śladowych może powodować niedobory. Na przykład w przypadku niedokrwistości żywionej żelazem, która występuje częściej u prosiąt ssących, prosię potrzebuje około 7 mg żelaza dziennie, ale mleko może dostarczyć tylko około 1 mg żelaza, co nie pokrywa zapotrzebowania prosiąt. Niedobór miedzi u zwierząt może prowadzić do anemii i opóźnienia wzrostu, niedobór manganu może prowadzić do zmniejszenia tempa wzrostu, a młode pisklęta mogą powodować chorobę śliską. Typowym objawem niedoboru cynku u świń jest niecałkowite rogowacenie. Niedobór cynku u kurcząt jest obecnie blokowany przez wzrost i słabe upierzenie. Kiedy zwierzę ma niedobór selenu, może wystąpić choroba białych mięśni i zespół jakości wysiękowej kurcząt. Mangan, miedź, cynk, selen i jod są ściśle związane z funkcjami rozrodczymi zwierząt, a brak rozrodu może powodować spadek zdolności rozrodczych.

Związek między pierwiastkami śladowymi

Istnieje wiele rodzajów pierwiastków śladowych i jest ich wiele, więc łatwo jest zepsuć. Niektóre z nich miesza się ze sobą, tworząc synergię i antagonizm. Dlatego formułując premiksy, należy zwrócić uwagę na równowagę pomiędzy pierwiastkiem śladowym a pierwiastkiem śladowym i innymi składnikami odżywczymi. Nie można ślepo zabiegać o funkcje odżywcze i biologiczne jednostki, lekceważąc synergiczne i antagonistyczne relacje między nimi, co prowadzi do niepotrzebnych lub nieodwracalnych szkód.

Na przykład, w celu zwiększenia szybkości dodawania wysokiej zawartości miedzi do paszy dla tuczników, skutkuje to anemią, żółtaczką, tkanką tłuszczową i niecałkowitym rogowaceniem skóry. Miedź sprzyja wykorzystaniu żelaza, a brak miedzi powoduje bariery wchłaniania i wykorzystania żelaza. Istnieje antagonistyczna relacja pomiędzy żelazem i cynkiem. Żelazo i mangan w paszy mają wspólne miejsce wchłaniania w jelitach, dlatego wchłanianie manganu może zostać zahamowane. Nadmierny poziom cynku w paszy może wpływać na wchłanianie i wykorzystanie miedzi, prowadząc do niedoboru miedzi. Istnieje zjawisko synergii pomiędzy miedzią i kobaltem i łatwo jest wywołać niedobór kobaltu w przypadku braku miedzi. Między manganem i miedzią występuje antagonistyczne działanie. Zwiększanie zawartości manganu nie sprzyja wchłanianiu miedzi i łatwo prowadzi do jej niedoboru. Kobalt może poprawić wchłanianie cynku, a kobalt i jod również działają synergistycznie. Nadmierne ilości miedzi, cynku, arsenu i rtęci w paszy mogą antagonizować selen i wpływać na wchłanianie i wykorzystanie selenu, powodując niedobór selenu. Przy projektowaniu i wytwarzaniu receptur należy uwzględnić synergistyczną i antagonistyczną relację każdego elementu, a ilość dodawanych elementów powinna być odpowiednio określona w zależności od różnych celów zastosowania.

Elementy śladowe mają ogromne znaczenie dla zwierząt i nie można ich ignorować. Sadząc zwierzęta, pamiętaj o kontroli pierwiastków śladowych, w przeciwnym razie poniesiesz ciężkie straty. I odwrotnie, jeśli bardzo dobrze kontrolujesz pierwiastki śladowe, otrzymasz zdrowe zwierzęta i wysoki dochód.