Fosforan trójwapniowy jest najpopularniejszym dodatkiem wapniowo-fosforowym stosowanym w hodowli zwierząt w wielu krajach. Fosforan trójwapniowy, obecnie uważany za najpowszechniejszy „fosforan paszowy”. A więc jakie są inne fakty na temat fosforanu trójwapniowego, przyjrzyjmy się i przekonajmy.
Poniżej wymieniono następujące punkty wiedzy:
Ø Korzyści z karmienia fosforanami w żywieniu zwierząt
Ø Zastosowanie fosforanu trójwapniowego w paszach dla zwierząt
Ø Przewaga fosforanu trójwapniowego nad innymi mineralnymi źródłami fosforu
Ø Przykład: fosforan trójwapniowy w mieszankach paszowych dla kurcząt
Korzyści ze stosowania fosforanów w żywieniu zwierząt
Jak pokazują badania, codzienne stosowanie fosforanów paszowych w żywieniu zwierząt przyczynia się do:
Normalizacja metabolizmu minerałów;
Zwiększona produktywność;
Skrócenie okresu tuczu;
Uzyskaj zdrowe potomstwo (zmniejsza częstość występowania zwierząt);
Ochrona młodych zwierząt i zapobieganie krzywicy;
Poprawa wartości odżywczej mięsa, mleka;
Zmniejszenie zużycia paszy, a w efekcie zwiększenie wydajności gospodarstw (i obniżenie kosztów produkcji zwierzęcej).
Mineralizuje kości zwierząt i ptaków w zakresie fizjologicznym oraz przenika do mięśni zwierząt i ptaków, wytwarzając dużą ilość surowego białka, czyli 22,9% pierwotnej wody. W przypadku stosowania fosforanu trójwapniowego koszty paszy obniżono o 1 kg, a wagę zwiększono o 4%, zwiększając średni wzrost paszy fosforanowej: produkcja mleka wzrosła o 8-12%; wydajność cieląt wzrosła o 8-12%; świnie o 8-12%; wełna złowiona u owiec o 5-9%; i zawartość fosforanów w dietach kur niosek 10-15% zależała od rodzaju, wieku, masy ciała i wzrostu zwierząt.
Zastosowanie fosforanu trójwapniowego w paszach dla zwierząt
We współczesnej nauce powszechnie wiadomo, że najważniejszymi czynnikami w żywieniu minerałów zwierząt są dwa główne pierwiastki – wapń i fosfor. Źródłem wapnia w paszach dla zwierząt jest obfitość i jest on powszechnym mineralnym zasobem naturalnym w wielu częściach kraju. Rozwiązanie problemu fosforu zwierzęcego było i nadal jest najtrudniejszym problemem. Dzieje się tak, ponieważ makroelement nie ma pochodzenia kopalnego. niewielka ilość paszy fosforowej. Obecnie na świecie szeroko stosuje się fosforan jednowapniowy, fosforan dwuwapniowy i fosforan trójwapniowy.
Przewaga fosforanu trójwapniowego nad innymi mineralnymi źródłami fosforu
Fosforan trójwapniowy charakteryzuje się najwyższą strawnością fosforanową spośród innych wapnia i fosforu, najniższym stężeniem metali ciężkich i pierwiastków szkodliwych oraz wysokim stężeniem przyswajalnych form pierwiastków.
Powszechnie wiadomo, że fosforan trójwapniowy zawiera 93% rozpuszczalnego fosforu w 2% kwasie cytrynowym, a stężenie tej formy odfluorowanego fosforanu rzadko przekracza 78%. Generalnie monofosforany i fosforan dwuwapniowy są bardziej zaawansowane niż fosforan trójwapniowy, ale są znacznie droższe i są stosowane tylko nieco skuteczniej niż fosforan trójwapniowy.
Tymczasem fosforan trójwapniowy jest łatwiej wchłaniany przez paszę dla zwierząt gospodarskich niż inny rodzaj fosforu. Na przykład, w porównaniu do zboża, stopień trawienia i wchłaniania pierwiastka fosforu przez zwierzęta gospodarskie wynosi około 17 - 23%, a fosforan trójwapniowy będzie miał do wchłonięcia 90% początkowego pierwiastka fosforu. A także spośród wszystkich rodzajów fosforu fosforan trójwapniowy jest uważany za najbardziej strawny, odpowiedni dla różnych zwierząt hodowlanych i większości ludzi w wieku i płci. W codziennym rolnictwie krowa jest zwykle podawana w dawce 100 gramów fosforanu trójwapniowego dziennie.
Przykład: fosforan trójwapniowy w mieszankach paszowych dla kurcząt
W Rosji ptaki po raz pierwszy zaczęły stosować paszę fosforanową w postaci paszy zawierającej fosforan trójwapniowy. skład chemiczny dietetycznego fosforanu trójwapniowego wynosił 93% dla fosforanu trójwapniowego, 5% dla krzemianu wapnia i magnezu oraz 2% dla niemebratego apatytu.
Podsumowując, fosforan trójwapniowy jest szeroko stosowany w żywieniu zwierząt i ma swoją przewagę nad innymi rodzajami fosforu.